Tebuconazole 20, Azoxystrobin 12 SC

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Tebuconazole

Ταυτότητα ουσίας:
🔹 Δραστική ουσία: Tebuconazole.
🔹 Κατηγορία χρήσης: Συστηματικό μυκητοκτόνο ευρέος φάσματος.
🔹 Χημική ομάδα: Τριαζόλες (azole fungicides).
🔹 FRAC Group: 3 - Demethylation inhibitors (DMI, C14‑demethylase / CYP51 inhibitors).
🔹 Μοριακός τύπος: C₁₆H₂₂ClN₃O.
🔹 Βασικά πατενταρισμένο από: Bayer (σήμερα off‑patent, διαθέσιμο από πολλούς κατασκευαστές).
​
Μηχανισμός δράσης:
🔹 Αναστέλλει το ένζυμο C14‑demethylase (CYP51) στην οδό βιοσύνθεσης στερολών.
🔹 Η αναστολή της C14‑demethylase οδηγεί σε έλλειψη εργοστερόλης και συσσώρευση τοξικών στερολικών προδρόμων στις μεμβράνες.
🔹 Το αποτέλεσμα είναι διαταραχή της δομής και της λειτουργίας της κυτταρικής μεμβράνης, αναστολή επιμήκυνσης υφών, παρεμπόδιση σπορογένεσης και τελικά θάνατος των μυκητικών κυττάρων.
🔹 Είναι κυρίως προληπτικό και θεραπευτικό με “curative” και “eradicant” δράση σε πρώιμα στάδια της μόλυνσης.

Φάσμα δράσης:
🔹 Το tebuconazole είναι μυκητοκτόνο ευρέος φάσματος έναντι πολλών ασκομυκήτων και βασιδιομυκήτων.

Τυπικά παθογόνα‑στόχοι (ανά κατηγορία καλλιέργειας):
🔹 Σιτηρά: Zymoseptoria tritici (κηλιδώσεις φύλλων), Puccinia spp. (σκωριάσεις), Pyrenophora spp. (κηλιδώσεις), Fusarium spp. (fusarium head blight - μερικός έλεγχος).
🔹 Αμπέλι/οπωροφόρα: Erysiphe spp. (ωίδιο), Monilinia spp. (μονίλια), Venturia inaequalis (φουζικλαδίωση).
🔹 Κηπευτικά και βιομηχανικά φυτά: Alternaria spp., Cercospora spp., Rhizoctonia spp. (μερική δράση ανά σκεύασμα και δόση).
🔹 Δεν έχει δράση σε ωομύκητες (π.χ. περονόσποροι).

Συμπεριφορά στο φυτό & ιδιότητες:
🔹 Συστηματική δράση: Απορροφάται κυρίως διαμέσου φύλλων και πράσινων ιστών και μετακινείται ακροπετικά (xylem‑mobile) προς τα νεότερα όργανα.
🔹 Παρουσιάζει translaminar κίνηση, εξασφαλίζοντας προστασία και στην κάτω επιφάνεια του φύλλου.
​- Έχει καλή αντοχή στο ξέπλυμα μετά την απορρόφηση (απαιτούνται λίγες ώρες για σταθερή ενσωμάτωση στους ιστούς).
​- Μπορεί να προσφέρει διάρκεια προστασίας περίπου 10-21 ημέρες, ανάλογα με καλλιέργεια, παθογόνο και δόση.

Φυσικοχημικές ιδιότητες:
🔹 Φυσική κατάσταση: Στερεή κρυσταλλική ουσία, σημείο τήξης περίπου 102-104 °C.
​- Διαλυτότητα στο νερό: Χαμηλή, της τάξης των λίγων mg/L σε ουδέτερο pH.
🔹 Log Kow (octanol/water): περίπου 3.7, έντονα λιπόφιλο.
🔹 Πτητικότητα: Πολύ χαμηλή, πρακτικά μη πτητικό υπό συνήθεις συνθήκες.
🔹 Επίμονη ουσία στο περιβάλλον: Σε έδαφος μπορεί να παρουσιάζει από μέτρια έως υψηλή εμμονή· αναφέρονται DT₅₀ από δεκάδες έως αρκετές εκατοντάδες ημέρες ανά τύπο εδάφους και συνθήκες.

Οικοτοξικολογικό προφίλ:
🔹 Θηλαστικά (τοξικότητα οξεία): Χαμηλή έως μέτρια οξεία τοξικότητα (σε ρυθμιστικά έγγραφα κατατάσσεται συνήθως σε κατηγορίες με σχετικά υψηλές τιμές LD₅₀ από του στόματος).
🔹 Χρόνια / υποχρόνια επίδραση: Νεότερες ανασκοπήσεις αναδεικνύουν πιθανή αναπτυξιακή, αναπαραγωγική και ηπατοτοξική δράση, καθώς και ενδοκρινική διαταραχή σε θηλαστικά σε υψηλή ή παρατεταμένη έκθεση.
​- Μέλισσες: Η οξεία τοξικότητα σε ενήλικες μέλισσες είναι χαμηλή, αλλά έχουν καταγραφεί υποθανατηφόρες επιδράσεις (π.χ. διαταραχές σε βασίλισσες, συσσώρευση σε κηρήθρα λόγω λιπόφιλου χαρακτήρα).
​- Υδρόβιο περιβάλλον: Τοξικό για υδρόβιους οργανισμούς, με βάση τιμές οξείας και χρόνιας τοξικότητας σε ψάρια και υδρόβια ασπόνδυλα, γεγονός που επιβάλλει ζώνες προστασίας και αποφυγή απορροής.
🔹 Έδαφος και μικροβίωμα: Μπορεί να επηρεάσει τη σύνθεση και δραστηριότητα της μικροβιακής κοινότητας εδάφους, με μεταβολές σε ενζυμικές δραστηριότητες, ανάλογα με δόση και συχνότητα εφαρμογής.
​
Πλεονεκτήματα:
🔹 Καθιερωμένο, καλά μελετημένο μυκητοκτόνο με πάνω από τρεις δεκαετίες χρήσης και αναλυτικά δεδομένα για αποτελεσματικότητα και ασφάλεια.
​- Ευρύ φάσμα δράσης σε σημαντικούς ασκομύκητες και βασιδιομύκητες (Septoria, σκωριάσεις, ωίδια, φουζικλαδίωση κ.ά.) με προληπτική και θεραπευτική δράση.
🔹 Συστηματικό και translaminar, εξασφαλίζει καλή κάλυψη φυλλώματος και σχετικά μεγάλη διάρκεια προστασίας όταν χρησιμοποιείται σωστά.
🔹 Καλή συμβατότητα σε μίγματα και προγράμματα εναλλαγής με άλλα μυκητοκτόνα, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με στρομπιλουρίνες ή SDHIs.

Περιορισμοί:
🔹 Ανήκει στην ομάδα FRAC 3 (DMIs), όπου έχουν ήδη καταγραφεί περιπτώσεις ανθεκτικότητας σε αρκετά παθογόνα· απαιτείται αυστηρή εναλλαγή ομάδων και αποφυγή επαναλαμβανόμενων εφαρμογών.
🔹 Δεν δρα σε ωομύκητες, οπότε δεν καλύπτει περονόσπορους και άλλα αντίστοιχα παθογόνα· χρειάζονται άλλα μυκητοκτόνα σε συνδυασμό.
​- Η σχετική εμμονή στο περιβάλλον και η λιποφιλία του αυξάνουν τον κίνδυνο συσσώρευσης σε λιπιδικούς ιστούς (π.χ. κηρήθρα) και σε ιζήματα, άρα απαιτούνται ζώνες ασφαλείας, ορθολογικές δόσεις και τήρηση των κανονισμών.
🔹 Οι νεότερες δημοσιεύσεις για πιθανές ενδοκρινικές και άλλες χρόνιες επιδράσεις συνηγορούν υπέρ της προσεκτικής χρήσης και της προώθησης εναλλακτικών πρακτικών όπου αυτό είναι εφικτό (Ολοκληρωμένη Φυτοπροστασία).

---

---

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Azoxystrobin

Χημική κατηγορία: Στρομπιλουρίνες (Strobilurins)
Χημική ονομασία: (IUPAC) methyl (E)-2-{2-[6-(2-cyanophenoxy)pyrimidin-4-yloxy]phenyl}-3-methoxyacrylate
Χημικός τύπος: C₂₂H₁₇N₃O₅

Μηχανισμός δράσης:
🔹 Το Azoxystrobin είναι αναστολέας της μιτοχονδριακής αναπνοής στα κύτταρα των μυκήτων.
🔹 Δρα στο σύμπλοκο III (cytochrome bc₁ complex) των μιτοχονδρίων.
🔹 Αναστέλλει τη μεταφορά ηλεκτρονίων στη Qo-θέση (quinol oxidation site).
🔹 Το αποτέλεσμα είναι παρεμπόδιση της παραγωγής ATP, δηλαδή ενέργειας, οδηγώντας σε θάνατο των μυκητιακών κυττάρων.
🔹 Είναι single-site inhibitor, γι’ αυτό υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας.

Χαρακτηριστικά δράσης:
🔹 Τύπος δράσης: Προληπτικό, θεραπευτικό (early curative) & αντισποριογόνο
🔹 Δράση: Διασυστηματική, διαφυλλική και translaminar
🔹 Διακίνηση στο φυτό: Απορροφάται από τα φύλλα και κατανέμεται ακροπεταλικά (acropetal systemic)
🔹 Επιδράσεις: Εμποδίζει τη βλάστηση σπορίων, ανάπτυξη μυκηλίου και παραγωγή σπορίων

Φάσμα δράσης:
🔹 To Azoxystrobin έχει ευρύ φάσμα δράσης έναντι περισσότερων από 70 παθογόνων μυκήτων
🔹 Ασκομύκητες: Alternaria spp., Mycosphaerella spp., Septoria spp., Venturia spp.
🔹 Βασιδιομύκητες: Rhizoctonia spp., Ustilago spp.
🔹 Ωομύκητες: Plasmopara viticola, Peronospora spp.
🔹 Deuteromycetes: Botrytis cinerea, Sclerotinia spp.
🔹 Συνδυάζεται συχνά με δραστικές άλλων ομάδων για αποφυγή ανθεκτικότητας

Ανθεκτικότητα:
🔹 Ο μηχανισμός δράσης είναι μονοτοπικός, επομένως οι μεταλλάξεις στο γονίδιο cytochrome b (π.χ. G143A, F129L) οδηγούν σε ανθεκτικούς πληθυσμούς.
🔹 Εντοπίστηκαν ανθεκτικότητες σε Plasmopara viticola, Alternaria alternata, Botrytis cinerea, Zymoseptoria tritici.
🔹 Καλό ειναι να μην γίνονται 2 συνεχόμενες εφαρμογές ανά περίοδο.
🔹 και να γίνετε εναλλαγή με άλλες δραστικές ουσίες.

Τοξικολογία και περιβάλλον:
🔹 Οξεία τοξικότητα: πολύ χαμηλή (LD₅₀ > 5000 mg/kg).
🔹 Περιβαλλοντική συμπεριφορά:
      🔸 Μέτρια προσρόφηση στο έδαφος (Koc ~400-600).
      🔸 Ημιζωή: 2-8 εβδομάδες, ανάλογα με τις συνθήκες.
      🔸 Τοξική για υδρόβιους οργανισμούς - απαιτείται προσοχή σε εφαρμογές κοντά σε υδάτινες επιφάνειες.

Πλεονεκτήματα:
🔹 Ευρύ φάσμα δράσης (πολυλειτουργικό μυκητοκτόνο)
🔹 Ισχυρή προληπτική και αντισποριογόνος δράση
🔹 Διασυστηματική κίνηση και παρατεταμένη προστασία
🔹 Καλή συνδυασιμότητα με άλλες δραστικές

Μειονεκτήματα:
🔹 Κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας (λόγω single-site action)
🔹 Απαιτεί εναλλαγή με δραστικές άλλων ομάδων
🔹 Τοξικό για υδρόβια είδη

---

---